brightsideofmom.gr

Switch to desktop Register Login

Mobile Version

Βλέπετε την έκδοση γιά κινητό.

Αν θέλετε να δείτε τη Desktop version πατήστε το link στο δεξιό ή στο κάτω μέρος της οθόνης σας.

Home

Όταν γίνεσαι μαμά, μεταμορφώνεσαι σε έναν άλλο άνθρωπο. Άλλοι το ονομάζουν μητρότητα, άλλοι ορμόνες, εγώ το λέω «δεν έχω σταματήσει να κλαίω από τη μέρα που γέννησα». Οι μέρες και οι νύχτες μου είναι πλέον γεμάτες με τέτοιες στιγμές:

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ...

Γι’ αυτό είμαι εδώ | του Boss

Γράφει: ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ: Daddy Cool
0 σχόλιο

Αυτό το άτιμο πράμα που λέγεται ΦατσοΒιβλίο και έχει μπει για τα καλά στις ζωές των περισσότερων, κάνει πολύ συχνά την αναφορά στις «αναμνήσεις». Φωτογραφίες, φίλοι, ή εκδηλώσεις από το παρελθόν, παρελαύνουν στον «τοίχο» μας. Είναι αλήθεια, πως τα περισσότερα από αυτά, τα παρακολουθούμε με νοσταλγία. Και ενίοτε τα ξαναποστάρουμε.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ...

Μέχρι να γεννήσω την κόρη μου, δεν είχα ιδέα ότι υπήρχαν σχολές γονέων. Δεν είχα ακούσει για την συν-κόιμιση ή το baby-wearing. Δεν είχα εικόνα για το θηλασμό και φυσικά δεν είχα ψάξει αρκετά το θέμα, με αποτέλεσμα η κόρη μου να με βρει παντελώς απροετοίμαστη και αρκετά φοβισμένη. Το μόνο που είχα ακούσει (κατ' επανάληψη) ήταν να μην την παίρνω αγκαλιά γιατί θα την κακομάθω, να την αφήσω να κλάψει για να μάθει στους τρεις μήνες ζωής της να κοιμάται μόνη της, να την κάνω ανεξάρτητη. Αυτό με φόβιζε περισσότερο.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ...

Όλα όσα έχουμε ευχηθεί χρόνια τώρα και ίσως από την αρχή της δικής μας ζωής, μας τα πρόσφερες εσύ με τον ερχομό σου!

Αρχικά κοιτιόμασταν κατάματα και προσπαθούσα να καταλάβω τι θέλουν να μου πούνε εκείνα τα μεγάλα μάτια, που όλο περιέργεια και έκπληξη με κοιτούσαν. Κοίταζαν το μέσα μου, την ψυχή μου κι όλη η κούραση παραμερίζονταν για λίγο, μέχρι το σώμα μου να μου την ξαναθυμίσει. Ήθελες πολλά να μου πεις και να με ρωτήσεις, μα δεν καταλάβαινα τον τρόπο σου και προσπαθούσα με αγωνία να καλμάρω το κλάμα σου. Μα δεν ήταν κλάματα... ήταν όλα αυτά τα γιατί και πώς, που τώρα πια με λέξεις μπορείς και με ρωτάς αδιάκοπα. Κι όσο ο καιρός κυλούσε, τόσο γνωριζόμασταν καλύτερα και μάθαινα τα χούγια σου κι εσύ τα δικά μου! Και ήξερα πια πώς να σε κρατήσω και ποιά τραγούδια σου αρέσει να σου ψιθυρίζω.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ...

Νομίζω πως είναι μοιραίο κάποια στιγμή, όσο και αν δεν το θέλεις, η φράση να σου γαργαλάει τον λαιμό και να θέλει να βρει διέξοδο.

"Εγώ που..."

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ...